Pierwsze wzmianki nie tyle o brydżu co o grze czy grach od których się prawdopodobnie wywodzi pochodzą z 1529 roku! W prostej linii brydż dziedziczy po grze znanej jako wist, który stał się  popularny w połowie XVII wieku. W 1742 roku opublikowano pierwszą książkę dotyczącą zasad wista. Rok 1834 przyniósł innowację, otóż Lord Henry Bentinck wymyślił pierwszy sygnał i już potoczyło się lawinowo.

Clay, Cavendish, Deschapelles i wielu innych zaczęło pracować nad teorią. W 1857 r. w Londynie zademonstrowano zawody (wist porównawczy - duplikat) pod kierunkiem Cavendish’a. Jednakże to w Stanach Zjednoczonych podchwycono pomysł i ideę rozwinięto. Grywano w wista (duplikata) prywatnie w Chicago i Nowym Orleanie (pierwsze wzmianki 1880 i 1882). Pierwszy międzyklubowy mecz rozegrano w Filadelfii w 1883 r. podczas gdy na starym kontynencie taki mecz odbył się w A.D. 1888 w Glasgow. Na trzy lata później datuje się założenie Ligii Wista. Choć gra pod nazwą brydż znana już była na przełomie przedostatniej i ostatniej dekady XIX wieku to ostatecznie rok 1892 można przyjąć za rzeczywiste narodziny za datą wydrukowania Prawa Brydżowego (Laws Of Bridge) przez Henry’ego Barbey’a czyli p i e r w s z e g o zapisu nowej nazwy w piśmiennictwie cywilizacji. Inne źródła podają rok 1877-78 (czas wojny rosyjsko-tureckiej) i Bliski Wschód za kolebkę brydża skąd (dokładnie Kair) pułkownik Studdy przywiózł był rozrywkę karcianą do Londynu. Nowe prace badawcze potwierdzają te wzmianki i dodają, iż w Kairze w owym czasie istniał (1886) klub zwany Khedival (z tureckiego namiestnik ) Club gdzie grano w grę nieco bardziej udoskonaloną od wista. Inne źródła mówią o daleko bardziej interesującej grze od wista i tudzież go detronizującej zwanej „britch”lub z rosyjska „biritch” i Konstantynopolu jako miejscu popularności. Encyklopedia Brydża z roku 1901 podaje jakoby grę wymyślili angielscy żołnierze w czasie Wojny Krymskiej (1854-56) stacjonujący w Istambule i pewnikiem zabici skoro świat zachodni poznał brydża dwie dekady później. Sama nazwa z kolei została ponoć wzięta od mostu Galata Bridge, który to łączył starą i nową część europejskiego Istambułu. Według tej wersji bogaci Grecy przywieźli najwspanialszą karcianą grę wszechczasów na Wyspy. Pochodzenie brydża wszelako nie jest jasne z uwagi na brak przekonujących dowodów. Pozostają hipotezy oparte na mniej czy bardziej wiarygodnych źródłach. Sytuacja przejaśnia się wraz z nastaniem nowego stulecia. Wcześniej brydż niewiele się różniący od wista nie zaprzątał wielu aż do roku 1904 kiedy to dokonano genialnej innowacji; wymyślono bowiem licytację czyli brydża aukcyjnego (Indie; Roe, Hudson i Crowfurd) i popularność niepomiernie wrosła. Rok 1925 to kolejny przełom! Za datę początkową brydża sportowego przyjmuje się zgodnie 1 XI 1925 kiedy to Harold Sterling Vanderbilt podróżował po Karaibach na pokładzie SS Finland. Otóż zaprezentował on uczestnikom rejsu niby nową grę. Wyjął talię kart, potasował i rzekł: “Gentleman, let me show you a new game. It may interest you.” Właściwie stworzył nowy zapis umożliwiający bardziej sportowe ale i również sprawiedliwe współzawodnictwo. Dzięki pomysłowi Vanderbilt’a, zaczęła się nowa era - brydż porównawczy (sportowy)! Najważniejszym nazwiskiem tamtych czasów jest jednak Ely Culbertson, założyciel pierwszego magazynu brydżowego (1929), teoretyk i autor nowinek z dziedziny techniki gry i licytacji. Inni wielcy tej epoki (1925-1958) to Charles Goren, Sam Stayman i Milton Work. Międzynarodowe Prawo Brydżowe opracowano i uchwalono po raz pierwszy w roku 1930. Sygnatariuszami traktatu były Stany Zjednoczone, Francja i Anglia. W 1932 rozegrano pierwsze Mistrzostwa Europy, a Mistrzostwa Świata w 1937 chociaż mecze międzypaństwowe już wcześniej odbywały się wielokrotnie. W późnych latach 50-tych powołano do życia Światową Federację Brydża (1958), która to organizacja zainicjowała pierwszą Olimpiadę (1960) i znów nastąpił nowy rozdział w historii.


MISTRZOSTWA ŚWIATA I EUROPY (w tabelach).