Na górskie granie śmiało podążyło 16 sympatycznych osób, które w pełni wykorzystały czas i pogodę. W piątkowy wieczór po obfitym obiedzie towarzystwo pozostało przy stołach. Podano karty. W menu był turniej na zapis maksymalny. Prym wiodły Panie Irenki, wodzireił Pan Jurek, więc kolejeczka wesoło kręciła się w koło. Przepiękna aura sobotniego poranka zachęciła trzydniowych wczasowiczów do skomasowanej aktywności. Ponieważ w piątek ruszano co najwyżej głowami i rękami to przyszła  najwyższa pora na niższe partie i nogi poszły w ruch a to na piesze eskapady, a to w relaksującą toń wodnych akwenów. Kulturę ciała i umysłu uprawiano w podgrupach. Koło poszukujące znalazło sobie dwa muzea i jęło tropić muzealne trofea. Najpierw  zobaczyliśmy jak to onegdaj bywało a potem co słychać u Hasiora czyli czy obrazy nadal burczą swą nieznośnością. Inni tymczasem Gliczarowali się lub już pławili w luksusie basenu morza przyjemności. Na leniwe popołudnie ukartowano turniej na impy, który oprawili z humorem Panowie Jędrek i Jurek. Wieczorek miał być taneczny, ale wyszedł bardziej stateczny. Tańczyły tylko brzuchy i śmiały się buzie bo Pan Jurek był na odpowiednim luzie.  W niedzielne przedpołudnie odwiedziliśmy kościółek w Stasikówce by potem podążyć zwycięsko na Wiktorówkę zachęceni wspaniałym pomysłem Pana Andrzeja, który okazał się być rewelacyjnym przewodnikiem. Już knujemy co by przebić ten wypad.  Póki atuty w rękach komunikacja ze światem przygód zapewniona.

Oto te ulotne chwile na kartach utrwalone

1.	2.	3.	4.	5.	6.	7.	8.
9.	10.	11.	12.	13.	14.	15.	16.
17.	18.	19.	20.	21.	22.	23.	24.
25.	26.	27.	28.	29.	30.	31.	32.
33.	34.	35.	36.	37.	38.	39.	40.
41.	42.	43.	44.	45.	46.	47.	48.
49.	50.	51.	52.	53.	54.	55.	56.
57.	58.	59.	60.	61.	62.	63.	64.